PDA

Επιστροφή στο Forum : «Ελληνικό» ψάρι από τη Μαδαγασκάρη



azaza09
19-08-08, 08:33
«Να φάμε φρέσκο ελληνικό ψάρι κι ας το πληρώσουμε και λίγο παραπάνω...». Η προσδοκία των καταναλωτών για φρέσκο ελληνικό ψάρι στο πιάτο τους πολύ δύσκολα ικανοποιείται, ειδικά το καλοκαίρι. Μπορεί οι περισσότεροι να πληρώνουν ακριβά, αλλά για ψάρι... Μαδαγασκάρης.

«Είναι μύθος το φρέσκο ελληνικό ψάρι στις ταβέρνες το καλοκαίρι», υποστηρίζει ο κ. Παναγιώτης Λεμπέσης, ιδιοκτήτης μηχανότρατας - από τις συνολικά 350 μηχανότρατες που ψαρεύουν στην Ελλάδα. «Από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο, διάστημα που σταματούν να ψαρεύουν οι μηχανότρατες, η μεγάλη ζήτηση που υπάρχει δεν μπορεί να καλυφθεί από τα ψάρια της παράκτιας αλιείας- μπαρμπούνια, κουτσομούρες, σαργοί, μελανούρια. Έτσι, οι ψαροταβέρνες σερβίρουν εισαγόμενα τα οποία «βαφτίζουν» ελληνικά. Την ίδια άποψη έχει και ο κυβερνήτης αλιευτικού (γρι-γρι) και ιχθυέμπορος κ. Τάσος Λύτρας. «Η αγορά έχει γεμίσει εισαγόμενα ψάρια και ο κόσμος τα πληρώνει χρυσάφι νομίζοντας ότι τρώει ελληνικά», συμπληρώνει.

Σύμφωνα με τον διευθυντή της Ιχθυόσκαλας Κερατσινίου κ. Μιχάλη Βασιλάκη, «σήμερα το 70% των συναγρίδων, των σφυρίδων και των μπαρμπουνιών που διακινούνται στην ελληνική αγορά είναι εισαγόμενα». Στην Ιχθυόσκαλα Κερατσινίου διακινούνται ετησίως 20.000 τόνοι αλιεύματα, από τα οποία οι 8.000 είναι εισαγόμενα.


Στα ύψη οι τιμές

Ωστόσο, οι τιμές των ψαριών δεν πέφτουν ποτέ. «Εμείς πουλάμε, για παράδειγμα, τη συναγρίδα 25 ευρώ το κιλό και στην ταβέρνα τη χρεώνουν 60 ευρώ», συμπληρώνει ο κ. Λεμπέσης. Όπως λέει ο πρώην γραμματέας του Συνεταιρισμού Γρι-Γρι «Άγιος Ανδρέας» στη Σαλαμίνα κ. Θεόδωρος Μίχας, «τον γαύρο ο καταναλωτής τον πληρώνει στην ψαροταβέρνα τουλάχιστον 300% πιο ακριβά από την τιμή που τον πουλάει ο ψαράς. Ανάλογα με την εποχή, πουλιέται από 6 έως 73 ευρώ το τελάρο των 15 κιλών και ο καταναλωτής πληρώνει 5 ευρώ τη μερίδα των 350 γραμμαρίων...».

Οι τιμές στα ψάρια διαμορφώνονται όπως οι τιμές των μετοχών, λένε οι παράγοντες της συγκεκριμένης αγοράς. Τα περιθώρια του κέρδους είναι τεράστια, αφού πέρα από τη νόμιμη προμήθεια των εμπόρων, που είναι 8%, οι τιμές διαμορφώνονται ελεύθερα με βάση τον νόμο της προσφοράς και της ζήτησης. Αυτός είναι ο λόγος που ορισμένες μέρες χιλιάδες τελάρα γεμάτα με ψάρια πετιούνται στη θάλασσα για να προκληθεί τεχνητή έλλειψη και να ανέβουν προς τα επάνω οι τιμές προς όφελος των ιχθυεμπόρων.


Μείωση των μεγάλων ψαριών

Η εικόνα που υπάρχει αυτή τη στιγμή για τις ελληνικές θάλασσες είναι ότι σε πολλές περιοχές του Αιγαίου- κυρίως στον Σαρωνικό, τον Θερμαϊκό, το Θρακικό Πέλαγος και το Νότιο Αιγαίο- τα ψάρια που πιάνονται στα δίκτυα των ψαράδων είναι μικρότερα σε μέγεθος σε σύγκριση με αυτά που έπιαναν οι ψαράδες τις παλαιότερες δεκαετίες. Επίσης, μειώνονται ολοένα και περισσότερο τα είδη που βρίσκονται στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας, όπως ο μπακαλιάρος, τα ροδοειδή, ο ξιφίας, ο τόνος, η παλαμίδα και το χριστόψαρο, τα ψάρια δηλαδή που έχουν και τη μεγαλύτερη εμπορική αξία.

«Τα αποθέματα των μεγάλων ψαριών έχουν μειωθεί με ταυτόχρονη αύξηση των μικρών ψαριών. Η διεργασία αυτή είναι γνωστή ως «fishing down» και παρατηρείται σε πολλά οικοσυστήματα που υπεραλιεύονται», επισημαίνει ο καθηγητής Ιχθυολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης κ. Κώστας Στεργίου. «Το μέσο τροφικό επίπεδο της αλιευτικής παραγωγής μειώθηκε τα τελευταία 50 χρόνια. Η υπεραλίευση των ελληνικών θαλασσών, παρά την ύπαρξη διαφόρων διαχειριστικών μέτρων, δείχνει ότι τα ισχύοντα μέτρα είναι αναποτελεσματικά».


Η παράνομη αλιεία

Αποτέλεσμα της αυξημένης ζήτησης για φρέσκο ελληνικό ψάρι είναι να ανθεί τα τελευταία χρόνια η παράνομη αλιεία. Στο Αιγαίο είναι κοινό μυστικό ότι- ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες- δρα οργανωμένο κύκλωμα δυναμιτιστών και παράνομων αλιέων. Σύμφωνα με ψαράδες, σε ορισμένες περιοχές, όπως είναι για παράδειγμα η Μάνη, δεν υπάρχει πλέον ενάλια ζωή και ο βυθός μοιάζει με βομβαρδισμένο τοπίο. Και δεν υπάρχει σχεδόν καμία ξέρα στη Μύκονο, τη Νάξο, τα Κουφονήσια και τη Δονούσα που να μην έχει «βομβαρδιστεί».


«Αποδεκατίζονται τα μεγάλα ψάρια»

ΟΠΩΣ ΕΞΗΓΕΙ η υδροβιολόγος, διευθύντρια Έρευνας της Περιβαλλοντικής Οργάνωσης «Αρχιπέλαγος» κ. Αναστασία Μήλιου, «τα μεγάλα ψάρια- που έχουν και την εμπορική αξία- μειώνονται συνεχώς τα τελευταία χρόνια. Όμως δεν έχουμε πλήρη δεδομένα για να δούμε τη συνολική έκταση τού προβλήματος.

Το σίγουρο πάντως είναι ότι όποιοι πληρώνουν ακριβά για να φάνε ελληνικό ψάρι το καλοκαίρι- ιδίως στα νησιά- τις περισσότερες φορές τρώνε είτε εισαγόμενο είτε από ιχθυοκαλλιέργειες. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν λειτουργούν οι μηχανότρατες, ενώ η παράκτια αλιεία δεν επαρκεί για να καλύψει την τεράστια ζήτηση των ημερών ». Σύμφωνα με την ίδια, «με τις ενδείξεις που έχουμε, τα τελευταία 15 χρόνια έχουν μειωθεί οι πληθυσμοί του ξιφία και του τόνου, ενώ το ίδιο συμβαίνει και για τα αφρόψαρα (γόπα, σαυρίδι, κολιός)».


«Καμπάνα» από την Ε.Ε.

Ενδεικτικό της υπεραλίευσης των ελληνικών θαλασσών είναι, όπως λέει ο διευθυντής του ελληνικού Γραφείου της Greenpeace κ. Νικος Χαραλαμπίδης το... χαστούκι που έριξε η Ε.Ε. στην Ελλάδα για το θέμα της αλιείας.

Όπως έγινε γνωστό, η Ε.Ε. αμφισβήτησε τη νομιμότητα της απόφασης τού υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Α. Κοντού με την οποία δίνεται η δυνατότητα στις μηχανότρατες να ψαρεύουν στο 1 ναυτικό μίλι από τις ακτές αντί τού 1,5 ναυτικού μιλίου που ισχύει σήμερα. Και αυτό χωρίς να έχουν γίνει εκτενείς επιστημονικές μελέτες για κάθε ζώνη αλιείας.

Σύμφωνα με την WWF το 44% των ψαριών που πιάνονται από τις μηχανότρατες ξαναπέφτουν και πάλι στη θάλασσα.


Από το Μαρόκο στις ελληνικές ψαροταβέρνες

ΨΑΡΙΑ ΩΣΤΟΣΟ υπάρχουν. Η Ελλάδα κατέχει την 1η θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην ποσότητα ψαριών από ιχθυοκαλλιέργειεςκυρίως τσιπούρες και λαβράκια. Η ετήσια παραγωγή (σε αυτά τα δύο είδη ψαριών) φθάνει ετησίως, σύμφωνα με μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Ελλήνων Θαλασσοκαλλιεργητών (ΣΕΘ), τους 120.000

τόνους, από τους οποίους το 80% εξάγεται. Όπως λέει, «η κατανάλωση ψαριών στην Ελλάδα ήταν το 1992 περίπου 2.000 τόνοι και σήμερα φθάνει τους 25.000 τόνους.

Η λέξη φρέσκο ωστόσο επιδέχεται πολλές διαφορετικές ερμηνείες. Σύμφωνα με ιχθυεμπόρους, «φρέσκο δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκην ελληνικό ψάρι». Όπως ισχυρίζονται, «μέσα σε 48 ώρες, ψάρια που πιάστηκαν στην άλλη άκρη της γης μπορούν πλέον να είναι στο πιάτο μας. Τα ψάρια μπορούν και διατηρούνται φρέσκα για έξι μέρες. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει μεγάλα βήματα στη συντήρηση και συσκευασία των αλιευμάτων, με συνέπεια ο αστακός για παράδειγμα, που ψαρεύεται στην Κούβα να μπορεί να μείνει... ζωντανός για τρεις μέρες».

Ένα από τα επιχειρήματα που προβάλλονται είναι ότι από το Μαρόκο μπορούν τα ψαριά να φτάσουν αεροπορικώς πιο γρήγορα παρά από τα Δωδεκάνησα, όπου και υπάρχει πρόβλημα με την ακτοπλοϊκή σύνδεση. Σε ό,τι αφορά τα κατεψυγμένα, σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτά μπορούν να μείνουν έως και δυο χρόνια μέσα σε ειδικά κοντέινερ-ψυγεία που μπαίνουν στην «πρίζα» για να διατηρηθεί η θερμοκρασία από μείον 15 έως και μείον 28 βαθμούς Κελσίου.


ΤΑ ΝΕΑ

GUSEPPE
19-08-08, 17:05
thanks gia tin pliroforish.

nikos6812
11-01-09, 17:27
Ευχαριστώ

sv1fzz
16-09-09, 15:11
ευχαριστώ