PDA

Επιστροφή στο Forum : Τα θεραπευτικά φυτά στην αρχαία Ελλάδα



kabouk
25-08-08, 16:33
Τα θεραπευτικά φυτά στην αρχαία Ελλάδα


Ραπάνι


http://agrena.gr/products/images/SAXA.jpg


Η χρήση του ραπανιού, που στην αρχαιότητα ήταν γνωστό ως ραφανίιδα (Θεόφραστος), αναφέρεται στη θεραπευτική από πολλούς αρχαίους συγγραφείς.
Το συνιστούσαν σαν ορεκτικό, αντιβηχικό, για τη διάλυση νεφρολίθων, χολόλιθων, σαν φάρμακο κατά της υδρωπικίας, του ερυσιπέλατος, της αρθρίτιδας, των ηπατικών παθήσεων, κτλ.
Το όνομα ραφανίς (ραπάνι) είναι πιθανό να προέρχεται από σύντμηση των λέξεων ραδίως - φαίνεσθαι, εξαιτίας της γρήγορης ανάπτυξης του φυτού.

kabouk
25-08-08, 16:37
Ρίγανη

http://4gym-xanth.xan.sch.gr/herbs-therapy.files/image015.jpg


Οι Έλληνες ήξεραν εδώ και χιλιάδες χρόνια τη θεραπευτική αξία της ρίγανης και την χρησιμοποιούσαν εσωτερικά (πίνοντας το αφέψημα της) σε σπασμούς, δηλητηριάσεις, κολικούς και εξωτερικά για να ανακουφίζουν πρηξίματα που πονούσαν. Κατά τους Ιπποκρατικούς θερμαίνει και αποβάλλει τα χολώδη προϊόντα.

kabouk
25-08-08, 16:39
Ροδιά


http://media2.feed.gr/filesystem/images/20071026/engine/assets_LARGE_t_420_83842_type11495.jpg

Ο καρπός της ροδιάς με τις άφθονες κόκκινες ρόγες του, ήταν στην αρχαία Ελλάδα το σύμβολο της ζωής και της ευκαρπίας.
Η ροδιά είναι αφιερωμένη στην Ήρα, προστάτιδα του γάμου και της γέννησης.
Στο ναό της στο Άργος ο Παυσανίας θαύμασε το χαμένο σήμερα χρυσελεφάντινο άγαλμα της θεάς που κρατούσε στο χέρι ένα ρόδι.
Μ' αυτόν τον συμβολισμό για τη γονιμότητα συνδέεται και ο μύθος της Περσεφόνης.
Οι μύθοι γύρω από τη ροδιά είναι ατέλειωτοι γιατί το δέντρο ήταν αφιερωμένο και στην Αφροδίτη και στην Αθηνά.
Η φλούδα της ρίζας και του καρπού της χρησιμοποιούνταν σαν ταινιοκτόνο και παρασιτοκτόνο των εντέρων.

kabouk
25-08-08, 16:41
Σέλινο

http://www.uni-graz.at/%7Ekatzer/pictures/apiu_06.jpg


Οι αρχαίοι Έλληνες φαίνεται ότι θεωρούσαν το σέλινο φυτό πένθιμο, γιατί στόλιζαν μ’ αυτό τους τάφους.
Οι πενθούντες συγγενείς έφτιαχναν στεφάνια από σέλινο όταν συνόδευαν το νεκρό στη τελευταία του κατοικία.
Με σέλινο στέφονταν οι αθλητές των Νεμέων Αγώνων που γίνονταν στη μνήμη του Αρχέμονα, γιου του βασιλιά της Νεμέας επειδή πέθανε δαγκωμένος από φίδι
που ήταν κρυμμένο μέσα στο σέλινο.
Το εκτιμούσαν σαν φυτό με ωραία μυρωδιά αλλά και σαν φαρμακευτικό.
Απέδιδαν στο σέλινο πολλές θεραπευτικές ιδιότητες: τονωτικό, διουρητικό και αντιπυρετικό.
Επίσης το χρησιμοποιούσαν κατά της δυσπεψίας, της δυσοσμίας του στόματος, της δυσκοιλιότητας, της εμμηνορραγίας και για την επούλωση των τραυμάτων.
Η ρίζα του θεωρείται ερωτικό διεγερτικό.

kabouk
25-08-08, 16:44
Σκιλοκρόμυδο ή ασκέλλα

http://www.dimosrouva.gr/rouvas/files/gallery/xlorida/hfl16p1.jpg

Η κρεμμύδα χρησίμευε από την αρχαιότητα σα φυλαχτό και τη κρεμούσαν πάνω από τις πόρτες των σπιτιών.
Το γιγαντιαίο κρεμμύδι, πού επιζεί στην καλοκαιρινή ξηρασία για να βγάλει το φθινόπωρο τους ψηλούς στάχεις λουλουδιών,
συμβολίζει τη δύναμη πού ήθελαν να περάσουν στα κτήματα και στα σπίτια τους.
Για τους Ιπποκρατικούς η ασκέλλα ήταν ένα από τα πιο αρχαία φαρμακευτικά φυτά και το συνιστούσαν ως διουρητικό,
καρδιοτονωτικό, αποχρεμπτικό και επουλωτικό των τραυμάτων.

kabouk
25-08-08, 16:47
Σκόρδο

http://kpe-kastor.kas.sch.gr/biod_net/photos1/eratira284.jpg


Το σκόρδο είναι ιθαγενές στις στέπες της κεντρικής Ασίας, αλλά καλλιεργήθηκε από πολύ νωρίς και στις μεσογειακές χώρες.
Ακόμα και οι Αιγύπτιοι γνώριζαν το τονωτικό αυτό ορεκτικό.
Ο Αριστοφάνης έβλεπε στο σκόρδο ένα σύμβολο σωματικής δύναμης. Οι θεοί όμως το περιφρονούσαν για τη μυρωδιά του και κανένας πιστός δεν μπορούσε να πατήσει σε ναό όταν είχε φάει σκόρδο.
Ο Διοσκορίδης αναφέρει μια άγρια ποικιλία σκόρδου πού ονομάζει «οφιόσκορδον» και της αποδίδει διάφορες ιδιότητες:
πρόκληση δίψας, αποβολή της ταινίας του εντέρου, θεραπεία για δαγκώματα από σκύλους, φίδια, κλπ.
Σε ανάμιξη με μέλι το σκόρδο χρησιμοποιούνταν για τη λέπρα και τα εκζέματα.

kabouk
25-08-08, 16:49
Σπαράγγι

http://www.parnitha-np.gr/images/peyko/Asparagus_acutifolius.jpg


Ο Διοσκορίδης το ονόμαζε «πετραίο ασπάραγγο».
Συνιστούσε αφέψημα ρίζας σπαραγγιού για να βελτιωθεί η ροή των ούρων, για τη θεραπεία των προβλημάτων των νεφρών, του ίκτερου και της ισχιαλγίας.
Οι Ιπποκρατικοί το συνιστούσαν ως συλληπτικό ή ως αντιδιαρροϊκό φάρμακο.

kabouk
25-08-08, 16:51
Στομαχοβότανο

http://3lyk-n-filad.att.sch.gr/secret/botana/3Fyta/kdictamo/dictamo2.jpg


Οι γιατροί το έδιναν με ξύδι στους σπληνοπαθείς και με κρασί σ' αυτούς που υπόφεραν από το συκώτι.
Το βότανο κάνει καλό στους πόνους του στομαχιού, εκκενώνει την κύστη και επιδρά στα ερεθισμένα μάτια.
Στη σύγχρονη λαϊκή ιατρική το έγχυμα του φυτού συνιστάται για το έλκος του στομαχιού, γι’ αυτό και λέγεται «στομαχοβότανο».

kabouk
25-08-08, 17:13
Στόρακας


http://kpe-kastor.kas.sch.gr/biod_net/photos1/eratira271.jpg


Σαν θυμίαμα είχαν οι αρχαίοι την αρωματική γόμα του στόρακα , ενός θάμνου με χνουδωτά φύλλα και άσπρα λουλούδια σαν της κυδωνιάς.
Ο Ηρόδοτος συνάντησε τη γόμα αυτή στην Αραβία, όπου την έκαιγαν για να διώξουν από τα δέντρα «φτερωτά φίδια». Αυτά τα φτερωτά φίδια ασφαλώς θα ήταν ακρίδες.
Στην αρχαία Ελλάδα το στοράκι χρησιμοποιούνταν σαν φάρμακο για το βήχα και το άσθμα (Διοσκορίδης).
Στη μυθολογία, ο στόρακας κατάγεται από την Κρήτη. Πρωτοφυτεύτηκε στην ηπειρωτική Ελλάδα, στην Αλίαρτο, όταν κατάφυγε εκεί ο κρητικός ήρωας Ραδάμανθυς.

kabouk
25-08-08, 17:14
Σχίνος

http://kpe-kastor.kas.sch.gr/dasos/eikones/pistacia_lentiscus1.jpg


Είναι είδος φιστικιάς πού έδινε ακόμα και στα παλιά χρόνια ένα διαφανές ρετσίνι.
Στη Χίο, σήμερα παράγεται από μια ποικιλία του φυτού η γνωστή μας μαστίχα.
Στην αρχαιότητα η μαστίχα χρησίμευε για καλλυντικούς σκοπούς, για να κολλούν τα βλέφαρα των ματιών.

kabouk
25-08-08, 17:16
Τορδύλιον

http://gym-thinal.ker.sch.gr/images/Kavkalida.jpg


Στα κράσπεδα των δρόμων συναντούμε συχνά την καυκαλίδα ή μοσχολάχανο, ένα κοινό μεσογειακό φυτό.
Από τα χρόνια του Διοσκορίδη ήταν γνωστό σαν «τορδύλιον».
Οι γιατροί της αρχαιότητας συνιστούσαν το ζουμί του βλαστού, ανακατεμένο με γλυκό κρασί, για τις αρρώστιες των νεφρών, έπρεπε όμως να παίρνεται για 10 μέρες.

kabouk
25-08-08, 17:17
Υοσκύαμος

http://images.google.gr/url?q=http://www.legambientearcipelagotoscano.it/biodiversita/flora/habitat/amb-roccioso/Hyoscyamus-albus-L-giusquia.jpg&usg=AFQjCNGmKjR3_oZRtvUsaYFoAMKwSCK_EQ


Σύμφωνα με τον μύθο, η ανακάλυψη του υοσκύαμου οφείλεται στον Ηρακλή.
Οι Ιπποκρατικοί έδιναν τους σπόρους του παραισθησιογόνου αυτού φυτού, ανακατεμένους με κρασί, για τον πυρετό,
τον τέτανο και για παραλύσεις που παρουσιάζονταν μετά από τοκετό.
Ο Διοσκορίδης χαρακτηρίζει αυτό το δύσμορφο και υπνωτικό βότανο σαν ακατάλληλο και το δίνει μόνο για παυσίπονο.

kabouk
25-08-08, 17:20
Χαμολεύκη ή βηχάνι

http://bp1.blogger.com/_7n7qoWr2hv0/R8h-O75oxEI/AAAAAAAAD8I/-4tEuLzH_3Q/s400/Tussilago_farfara_01.jpg


Σήμερα αποτελεί συστατικό για πολλά αντιβηχικά φάρμακα, και την ταυτίζουμε με το «βήχιον» του Διοσκορίδη, δηλαδή φάρμακο για το βήχα.
Το φυτό το χρησιμοποιούσαν ακόμα και οι Ιπποκρατικοί σε αρρώστιες του αναπνευστικού συστήματος δίνοντας τη ρίζα του ανακατεμένη με μέλι και γάλα.

kabouk
25-08-08, 17:22
Χαμομήλι

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/el/thumb/1/10/Xamomili2.PNG/200px-Xamomili2.PNG


Είναι ένα βότανο με πολύπλευρη δράση.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το χρησιμοποιούσαν ως αντιπυρετικό στους διαλείποντες πυρετούς (Γαληνός), ο Διοσκουρίδης το θεωρούσε εμμηναγωγικό
και ο Ιπποκράτης το συνιστούσε σε υστερίες και λευκόρροια.
Έχει ιδιότητες αντιφλογιστικές και σπασμολυτικές.

kabouk
25-08-08, 17:26
Χολοκούκι

http://www.haef.gr/chilias/greek/other/flowers/Image70.jpg



Είναι ένας μικρός θάμνος με μακρουλά φύλλα, άσπρα λουλούδια, και κόκκινους καρπούς.
Ίσως είναι η «χαμελαία» του Διοσκορίδη, που την ονομάζει και «κνιδικόν κόκκον», γιατί όπως μας λέει,
το άγαλμα της Αφροδίτης της Κνίδου ήταν στολισμένο με στεφάνι από χολοκούκι.
Με τους καρπούς του φυτού έφτιαχναν το «κνιδικόν έλαιον», που ήταν καθαρκτικό.

goumenitsanos
25-08-08, 21:37
βαλε κι αλλα φιλε

tzitzi
02-09-08, 20:55
:bow:ne ne ki alla ki alla ...!!!!

SiLv@
10-09-08, 16:25
polu kalos file mou mprabo...apla kapoios na sbhsei ta mhnuma ta mas kai na kleidwsei auto to 8ema kai na to simplironei o filos mas!!!!apla teleio 8ema!!!

aria mm
17-09-08, 10:09
polu oraio thema.:)
thanks,na eisai kala.

kabouk
22-09-08, 23:21
Αβρουνιές


http://7gym-kardits.kar.sch.gr/images/abruni1.jpg



Ανήκουν στα βότανα του Κένταυρου Χείρωνα, που ο Διοσκορίδης ονομάζει αγριόκλημα
και συνιστά τους καρπούς του για τις φακίδες και τους λεκέδες του δέρματος.
Στη σημερινή ομοιοπαθητική, από τη ρίζα της αβρουνιάς, εξάγεται μια ουσία που γιατρεύει τα εγκαύματα του ήλιου.

kabouk
22-09-08, 23:25
Αγιάννης



http://tbn0.google.com/images?q=tbn:FGUe9uSRMFPfUM:http://7gym-kardits.kar.sch.gr/images/agiani1.jpg


Είναι ψηλό φυτό με δυνατή μυρωδιά, πού φυτρώνει στα βουνά.
Στα νεώτερα χρόνια το μεταχειρίζονταν για να κάνουν μοσχάτο το κρασί.
Το επιστημονικό όνομα του είδους (Salvia sclarea) προέρχεται από το λατινικό clarus, πού σημαίνει καθαρό,
πράγμα πού δείχνει ότι το χρησιμοποιούσαν για τα μάτια.
Όταν βάλουμε ένα σπόρο του φυτού κάτω από το βλέφαρο δημιουργείται μια κολλώδης ουσία
που βοηθά αποτελεσματικά στην αποβολή κάθε ξένου σώματος από το μάτι.

kabouk
22-09-08, 23:27
Αμάρανθος


http://www.euroanalisis.gr/images/W14.jpg


Χρησιμοποιούνταν για φάρμακο των ματιών και των αυτιών,
ενώ τα φύλλα του μέσα σε κρασί τα έπαιρναν για την ταινία του εντέρου.

kabouk
22-09-08, 23:28
Αμυγδαλιά


http://www.xanthi.ilsp.gr/dictionaries/images/turkish_images/5613a.jpg


Στην αρχαιότητα το δέντρο ήταν γνωστό με τα ονόματα αμυγδαλέα, αμυγδάλη, αμύγδαλος ο δέκαρπος κ.α.
Θεωρείται σύμβολο της ξαναγεννημένης φύσης μετά τον πρόσκαιρο χειμερινό θάνατο.
Λένε πως ο βασιλιάς της Θράκης Σίθωνας είχε μια θυγατέρα, τη Φυλλίδα, που θέλησε να την παντρέψει με το Δημοφώντα, γιο του ήρωα Θησέα.
Ο Δημοφώντας φεύγοντας για μακρινό ταξίδι της υποσχέθηκε πως γρήγορα θα γυρνούσε να την πάρει.
Η Φυλλίδα τον αποχαιρέτησε και περίμενε.
Πέρασαν πολλά χρόνια και ο Δημοφώντας δεν γύρισε.
Απελπισμένη η βασιλοπούλα που τον έχασε για πάντα πήγε και κρεμάστηκε σ΄ ένα δέντρο.
Το δέντρο κράτησε την ψυχή της άμοιρης κόρης κι από τότε δεν ξανάβγαλε φύλλα ούτε άνθισε πια.
Κάποτε με τα χιόνια του Γενάρη γύρισε ο γιος του Θησέα.
Σαν έμαθε τον τραγικό χαμό της αγαπημένης του πήγε, αγκάλιασε το δέντρο και αυτό άρχισε να βγάζει τρυφερά φύλλα και άνθη.
Η ψυχή της βασιλοπούλας ένιωσε χαρά με το γυρισμό του Δημοφώντα μα δεν ξαναπήρε την ανθρώπινη μορφή της.
Έμεινε δέντρο και κάθε χρόνο το Γενάρη, στολίζεται με κάτασπρα λουλούδια.
Στην Ελλάδα καλλιεργείται από την αρχαιότητα, αφού από τότε ήταν γνωστές οι φαρμακευτικές ιδιότητές της.
Ο Έλληνας γιατρός του 1ου μ. Χ. αιώνα Διοσκορίδης αναφέρει πως
το αμυγδαλέλαιο το χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι ως φάρμακο καθώς και για την παραγωγή μύρου.
Ο Θεόφραστος κάνει λόγο για τη χρήση της ρητίνης του δέντρου στη φαρμακευτική.
Ο Ιπποκράτης αναφέρει το αμύγδαλο ως πολύτιμο βοηθό της ιατρικής,
ενώ ο Αριστοτέλης εξαίρει τους χυμούς των ανθών του ως τροφή των μελισσών.

kabouk
22-09-08, 23:32
Αντράκλα


http://3lyk-n-filad.att.sch.gr/secret/botana/3Fyta/Andrakla/portulaka%20oleracea2.jpg


Είναι αυτοφυής στην Ελλάδα και σκεπάζει το καλοκαίρι με τα ανθεκτικά στη ξηρασία σαρκώδη φύλλα της, τα ακαλλιέργητα μέρη.
Οι αρχαίοι γιατροί είχαν αναγνωρίσει στα φύλλα της δροσιστικές ικανότητες.
Ο Διοσκορίδης συνιστά την “ανδράχνη”, όπως την ονομάζει, για τον πονοκέφαλο, το έλκος του στομαχιού,
τα νοσήματα της κύστης και της σπλήνας, για την καούρα του στομαχιού και για τα μάτια.
Στην λαϊκή ιατρική, η αντράκλα θεωρείται ακόμα και σήμερα σαν διουρητική και χρήσιμη στις χολολιθιάσεις.

kabouk
22-09-08, 23:34
Ανωνίδα

http://tbn0.google.com/images?q=tbn:KlR1oy4uXNksAM:http://7gym-kardits.kar.sch.gr/images/anonis7.jpg


Ήταν φάρμακο για τα δόντια.
Βρασμένη με ξύδι χρησιμοποιούνταν σαν καταπραϋντικό του πονόδοντου, σύμφωνα με τον Διοσκορίδη.

kabouk
22-09-08, 23:36
Απήγανος


http://www.valentine.gr/images/Ruta_graveolens.jpg


Ήταν φημισμένος σαν αντίδοτο στα δαγκώματα των φιδιών και άλλων δηλητηριάσεων,
αλλά και σαν αποτελεσματικό φάρμακο για τη δύσπνοια.
Οι Ιπποκράτειοι χρησιμοποιούσαν τον απήγανο για την υστερία,
ενώ κατά τον Ιπποκράτη ήταν το κύριο συστατικό του περίφημου αντίδοτου στο δηλητήριο του Μιθριδάτη.
Ό Αθηναίος λεει πώς οι καλεσμένοι του Κλέαρχου από την Ηράκλεια έτρωγαν προληπτικά απήγανο
γιατί ήξεραν ότι ο τύραννος είχε σκοπό να τους δηλητηριάσει με ακόνιτον.

kabouk
22-09-08, 23:41
Αριστολόχια


http://gym-thinal.ker.sch.gr/images/Aristoloxia.jpg


Η λέξη αριστολοχία σημαίνει “άριστη γέννα” και αναφέρεται στη παραδοσιακή χρήση του νωπού χυμού του φυτού
για την πρόκληση τοκετού και την αποτροπή μολύνσεων μετά τη γέννα.
Ο Θεόφραστος αναφέρει ότι το φυτό χρησιμοποιούνταν για να θεραπεύει ανωμαλίες της μήτρας,
δείγματα ερπετών και έλκη στο κεφάλι.

kabouk
22-09-08, 23:47
Ασφόδελος


http://assets.in.gr/dGenesis/assets/Content5/Photo/146033_b.jpg


Στον άλλο κόσμο, o Άδης υποδέχεται τις αδύνατες μορφές των πεθαμένων στον “ασφοδελό λειμώνα”,
ένα έρημο λιβάδι όπου φυτρώνουν σπερδούκλια.
Σ' αυτό το περιβάλλον ταιριάζει το ωχρό λουλούδι του φυτού.
Σ' ένα από αυτά τα λιβάδια, γεμάτα από ασφόδελους,
όπως τα βλέπουμε και σήμερα σε απέραντες εκτάσεις στους λόφους και στις ακτές,
συναντήθηκαν και οι ψυχές των ηρώων πού είχαν πέσει στην Τροία (Όμηρος, Όδ. 11.539-24.3).
Τα χειμωνιάτικα γυμνά κοτσάνια του ασφόδελου τα σύγκριναν οι ποιητές με τις στρατιές των ψυχών που περιφέρονταν στις όχθες του Αχέροντα.
Η δυσάρεστη μυρωδιά του φυτού, μαζί με τ’ άχαρα λουλούδια, ασφαλώς είχαν σχέση με τον ωχρό θάνατο και το λυκόφως του κάτω κόσμου.
Το γεγονός ότι οι ρίζες του φυτού έχουν άμυλο, πού είναι μια θρεπτική τροφή, ίσως να έκαναν τους αρχαίους να πιστεύουν ότι
φυτεύοντας ασφόδελους στα νεκροταφεία προσφέρανε στους νεκρούς μια έστω και πενιχρή τροφή στην τελευταία κατοικία τους.
Ο ασφόδελος δεν τρώγεται από τα πρόβατα και τις κατσίκες γιατί οι βλαστοί του έχουν μικρές κρυστάλλινες βελόνες.
Αυτό εξηγεί τη μεγάλη εξάπλωση του φυτού.
Ο ασφόδελος ο κοίλος, με τα ωραία του άσπρα λουλούδια και τα λεπτά φύλλα,
ίσως να είναι το άλλο είδος πού στόλιζε τα Ηλύσια Πεδία, εκείνη τη χώρα των νεκρών στην ήπια δυτική πλευρά της γης,
όπου πήγαιναν μόνο οι γιοι των θεών και των ηρώων πού είχαν πέσει σε μάχες.
Στην Ελλάδα συναντάμε πέντε είδη.
Σύμφωνα με το Θεόφραστο οι κόνδυλοι, οι βλαστοί και τα σπέρματα τρώγονται.
Κατά τον Όμηρο τα Ηλύσια Πεδία, κατοικία των νεκρών στην Ελληνική μυθολογία, καλύπτονται από ασφόδελους.
Τα φύτευαν στους τάφους και συχνά τα συνέδεαν με την Περσεφόνη.
Αυτή η σχέση τους με το θάνατο πιθανόν να οφειλόταν στο γκριζωπό χρώμα των φύλλων του και στα κιτρινωπά άνθη, χρώματα
που συμβόλιζαν τη μελαγχολία του κάτω κόσμου και τη χλωμάδα του θανάτου.

kabouk
22-09-08, 23:51
Αχίλλειον


http://www.zagorama.com/Chlorida/8.jpg


Το όνομα της οφείλεται στον Αχιλλέα, που όταν τραυματίστηκε από το δηλητηριασμένο δόρυ του Πάρι στον πόλεμο της Τροίας,
η θεά Αφροδίτη τον συμβούλεψε να δέσει την πληγή του μ' αυτό το φυτό για ν' ανακουφιστεί.
Και πραγματικά, η αχιλλεία είναι αποτελεσματικό φάρμακο για τις πληγές που έγιναν από ατσάλι.
Γι αυτό, αργότερα, ο Διοσκουρίδης τη χρησιμοποιούσε για αιμοστατικό.
Στην Ελλάδα υπάρχουν 24 αυτοφυή είδη με το όνομα αχιλλεία, που είναι κοινώς γνωστά ως χιλιόφυλλα ή αγριαψυθιές.

kabouk
22-09-08, 23:53
Αψίνθιον ή αψιθιά


http://www.anthorama.gr/fotos/acacia_retinoides2.jpg


Ένα από τα γνωστότερα και τα πιο πικρά φαρμακευτικά φυτά,
αλλά και από τα πιο αρωματικά από την εποχή του πατέρα της Ιατρικής Ιπποκράτη.
Οι Αρχαίοι Έλληνες την ονόμαζαν “Αρτεμισία”, την είχαν αφιερώσει στην θεά Άρτεμη και, όπως φαίνεται,
τη χρησιμοποιούσαν οι παρθένες της εποχής εκείνης για εμμηναγωγό, ενώ μουσκεμένη σε λευκό κρασί για την αντιμετώπιση του τετάνου.

kabouk
22-09-08, 23:58
Κρόκος


http://www.gourmed.gr/_data/images/medculture/photos/saffron-article.jpg

Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς άρχισε η καλλιέργεια του κρόκου στην Ελλάδα,
αλλά θεωρείται ότι αυτή θα πρέπει να έγινε κατά τη διάρκεια των προϊστορικών χρόνων.
Οι ανασκαφές στην Κνωσό της Κρήτης, και στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης έφεραν στο φως μερικές τοιχογραφίες όπου απεικονίζεται το φυτό του κρόκου.
Η διασημότερη αυτών των τοιχογραφιών είναι «Η συγκομιιδή του κρόκου», όπου ένας πίθηκος απεικονίζεται μεταξύ των κίτρινων λουλουδιών κρόκου.
Ετυμολογικά, η λέξη «κρόκος» έχει την προέλευσή του από την ελληνική λέξη «κρόκη»
που σημαίνει το νήμα που χρησιμοποιείται για την ύφανση σε έναν αργαλειό.
Μυθολογικά, σύμφωνα με τον Οβίδιο, το φυτό πήρε το όνομά του από τον νεαρό Κρόκο, ο οποίος,
στην απελπισία του για το θάνατο του φίλου Σμίλακα, μετασχηματίστηκε σε αυτό το λουλούδι.
Γνωστός από την αρχαιότητα, ο κρόκος ήταν ένα από τα πιο επιθυμητά και ακριβά καρυκεύματα των αρχαίων Ελλήνων, Αιγυπτίων και των Ρωμαίων.
Στηναρχαία Ελλάδα ο κρόκος χρησιμοποιείτο και στην αρωματοποιία.
Ο κρόκος ήταν επίσης πολύ δημοφιλής μεταξύ των Φοινίκων εμπόρων, που τον έφερναν οπουδήποτε ταξίδευαν.
Επίσης, οι αρχαίοι Ασσύριοι χρησιμοποιούσαν τον κρόκο για ιατρικούς λόγους.
Ο Ιπποκράτης και άλλοι Έλληνες θεραπευτές της εποχής του, όπως οι Διοσκουρίδης και Γαληνός ανέφεραν τον κρόκο ως φάρμακο ή θεραπευτικό φυτό.
Επίσης αναφέρεται σε όλη την αρχαία ιστορία σε ιατρικά συγγράμματα ιατρών των κλασσικών ελληνικών και ρωμαϊκών χρόνων, καθώς και στο Μεσαίωνα.

dsiougkr
15-11-08, 10:29
Ρίγανη

http://4gym-xanth.xan.sch.gr/herbs-therapy.files/image015.jpg


Οι Έλληνες ήξεραν εδώ και χιλιάδες χρόνια τη θεραπευτική αξία της ρίγανης και την χρησιμοποιούσαν εσωτερικά (πίνοντας το αφέψημα της) σε σπασμούς, δηλητηριάσεις, κολικούς και εξωτερικά για να ανακουφίζουν πρηξίματα που πονούσαν. Κατά τους Ιπποκρατικούς θερμαίνει και αποβάλλει τα χολώδη προϊόντα.

ine ke kalo lipodialitiko



Κρόκος


http://www.gourmed.gr/_data/images/medculture/photos/saffron-article.jpg

Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς άρχισε η καλλιέργεια του κρόκου στην Ελλάδα,
αλλά θεωρείται ότι αυτή θα πρέπει να έγινε κατά τη διάρκεια των προϊστορικών χρόνων.
Οι ανασκαφές στην Κνωσό της Κρήτης, και στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης έφεραν στο φως μερικές τοιχογραφίες όπου απεικονίζεται το φυτό του κρόκου.
Η διασημότερη αυτών των τοιχογραφιών είναι «Η συγκομιιδή του κρόκου», όπου ένας πίθηκος απεικονίζεται μεταξύ των κίτρινων λουλουδιών κρόκου.
Ετυμολογικά, η λέξη «κρόκος» έχει την προέλευσή του από την ελληνική λέξη «κρόκη»
που σημαίνει το νήμα που χρησιμοποιείται για την ύφανση σε έναν αργαλειό.
Μυθολογικά, σύμφωνα με τον Οβίδιο, το φυτό πήρε το όνομά του από τον νεαρό Κρόκο, ο οποίος,
στην απελπισία του για το θάνατο του φίλου Σμίλακα, μετασχηματίστηκε σε αυτό το λουλούδι.
Γνωστός από την αρχαιότητα, ο κρόκος ήταν ένα από τα πιο επιθυμητά και ακριβά καρυκεύματα των αρχαίων Ελλήνων, Αιγυπτίων και των Ρωμαίων.
Στηναρχαία Ελλάδα ο κρόκος χρησιμοποιείτο και στην αρωματοποιία.
Ο κρόκος ήταν επίσης πολύ δημοφιλής μεταξύ των Φοινίκων εμπόρων, που τον έφερναν οπουδήποτε ταξίδευαν.
Επίσης, οι αρχαίοι Ασσύριοι χρησιμοποιούσαν τον κρόκο για ιατρικούς λόγους.
Ο Ιπποκράτης και άλλοι Έλληνες θεραπευτές της εποχής του, όπως οι Διοσκουρίδης και Γαληνός ανέφεραν τον κρόκο ως φάρμακο ή θεραπευτικό φυτό.
Επίσης αναφέρεται σε όλη την αρχαία ιστορία σε ιατρικά συγγράμματα ιατρών των κλασσικών ελληνικών και ρωμαϊκών χρόνων, καθώς και στο Μεσαίωνα.


pu kaliergite

yparhi vivlio gia afta ta fita efharisto

pu tha vro vivlio efharisto

Midis
10-02-09, 14:48
Ενα έχω να πώ.....

RESPECT... :bow::bow::bow:

chrismother
28-02-09, 23:55
Πολύ ωραίο θέμα...
http://sl.glitter-graphics.net/pub/170/170579gdi0h7uvtr.gif

Dimitrios D.K
11-04-09, 19:48
Πολύ χρήσιμα και ενδιαφέροντα, εάν έχεις και άλλα κοινοποίησε τα

kostisver
13-01-10, 17:43
ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ

aggkap
24-05-10, 10:19
Εκτός από τα φυτά μην ξεχνάτε και τις θεραπευτικές ιδιότητες του μελιού, της προπολης, του βασιλικού πολτού και της γύρης από τη μέλισσα...

alexopio
25-06-10, 15:09
πολύ χρησιμες οι πληροφορίες και πολλά απ'αυτά είναι φυτά που συναντάμε συχνά

nikolaras
09-08-10, 16:00
http://i27.photobucket.com/albums/c152/karameta/ruscus-2.jpg
Ρούσκος ή λαγομηλιά.
Θα το βρείτε σε δάση δρυός στις ρίζες των δένδρων.
Οι ρίζες του με βράσιμο μισής ώρας , είναι ικανές να διώξουν την άμμο της χολής και τις πέτρες των νεφρών, επίσης είναι καθαρτικό και διουρητικό.
Αφού το βράσουμε διατηρείτε στο ψυγείο και έχει γεύση τσαγιού, πίνεται κρύο 3-4 ποτήρια τη μέρα.

nikolaras
09-08-10, 16:11
Το βρήκα αρκετά παλιά στο διαδύκτιο και σκέφτηκα, ότι θα ήταν εύλογο να το αναρτήσω και εδώ.

Θεραπεία για το έκζεμα με φύλλα Καρυδιάς .



Αγαπητέ φίλε επισκέπτη .
Δεν είμαι γιατρός ούτε βοτανολόγος , ούτε κανένας τσαρλατάνος που ασχολείται με την παραϊατρική για να κερδίσει χρήματα . Το επάγγελμα μου είναι Υπάλληλος της ΔΕΗ και έφτιαξα αυτή την σελίδα για να αναφέρω πραγματικά περιστατικά , και να ενημερώσω αυτούς που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα πώς εγώ το έλυσα .
Το 1962 και σε ηλικία τεσσάρων χρονών έβγαλα έκζεμα για πρώτη φορά .. ήταν αρκετά βαριάς μορφής και είχε γεμίσει σχεδόν όλο μου το σώμα . Η μητέρα μου άρχισε να με τρέχει στους γιατρούς για να με θεραπεύσει .
Επισκεφτήκαμε αρκετούς γιατρούς και ακολουθήσαμε πολλές θεραπείες .. όμως αντί να καλυτερεύω η κατάστασης μου χειροτέρεψε και έφτασε στο έπακρο ..αφού κάθε βράδυ πρώτου πέσω για να κοιμηθώ , μου έβαζε γάντια για να μην ξύνομαι και ματώνω το σώμα μου .
Η μητέρα μου είχε έρθει σε απόγνωση δεν ήξερε τι να κάνει...Αυτή κατάσταση τραβούσε σε μάκρος , ώσπου το καλοκαίρι πήγαμε για διακοπές στα Πολιτικά της Ευβοίας . Εκεί με είδε κάποια γυναίκα από το χωριό και ρώτησε από περιέργεια την μητέρα μου τι έχω πάθει . Της είπε ότι έχω έκζεμα και ότι δεν περνούσε με τίποτα .
Ή άγνωστη γυναίκα της είπε να μην στεναχωριέται και ότι υπάρχει τρόπος για να θεραπευτώ και ότι δεν είναι τίποτα το σοβαρό ..απλά θα έπρεπε να πάει να μαζέψει φύλλα Καρυδιάς , ροδακινιάς , και πικροδάφνης , να τα βράσει και να με κάνει μπάνιο μέσα στο ζουμί τους..αυτή η διαδικασία θα γινότανε πέντε φορές
Έτσι και έγινε ...μάζεψε τα φύλλα τα έβρασε και με έκανε μπάνιο .
Μετά από μία εβδομάδα το έκζεμα μου πέρασε τελείως και το δέρμα μου έγινε άσπρό σαν το χαρτί...και δεν μου ξαναπαρουσιάστηκε μέχρι που έγινα σαράντα δύο ετών .
Δηλαδή έκανε να μου ξαναπαρουσιαστεί τριάντα οκτώ ολόκληρα χρόνια .
Το φθινόπωρο του 2000 αμέσως μετά το καλοκαίρι εμφανίστηκαν στα πόδια μου , κάτω στο πέλμα και γύρω από τα δάχτυλα εξανθήματα και σπυράκια..που φούντωσαν και μου έφερναν φαγούρα...Επισκέφθηκα δύο δερματολόγους Ιατρούς ...πρώτα πήγα στον ένα και μετά στον άλλο ..Ο ένας διέγνωσε έκζεμα..και ο άλλος δερματίτιδα . Και οι δύο μου έδωσαν θεραπεία με κορτιζόνη .. ο ένας την Butavate και ο άλλος την Filocot ..
Πραγματικά ήταν δύο εξαιρετικά φάρμακα ..Μόλις έβαζα την αλοιφή μετά από πέντε μέρες τα σπυράκια εξαφανιζόντουσαν ..Όμως μετά από ένα διάστημα ενάμιση μήνα εμφανιζόντουσαν ξανά ..Έβαζα ξανά και φεύγανε πάλι ...και μετά ξαναβγαίνανε πάλι .
Αυτό γινότανε για ένα διάστημα δέκα μηνών .ώσπου θέλησα να ακολουθήσω την παλιά καλή γνώριμη συνταγή .
Πήγα και στο φαρμακείο που είμαι πελάτης ..του είπα ότι θα σταματήσω την κορτιζόνη και ότι θα ακολουθήσω αυτή την φυτική συνταγή με τα φύλλα καρυδιάς...Τότε αυτός μου είπε περίμενε να δω και εγώ κάτι που θέλω...και ανοίγει ένα κόκκινο χοντρό βιβλίο ..από ότι διάβασα μετά ήταν το βιβλίο του ΓάλλουJ. VALNET με τίτλο Phitotherapie. Ο φαρμακοποιός έψαξε στη λέξη exema και την βρήκε . Με κοιτάει και μου λέει ..ναι πραγματικά το βιβλίο γράφει ότι τα φύλλα της καρυδιάς θεραπεύουν το έκζεμα . Το διάβασα και εγώ και ανατρίχιασα...όχι επειδή τα φύλλα της καρυδιάς θεραπεύουν το έκζεμα...αλλά πως μια απλή αμόρφωτη γυναίκα σε ένα χωριό , σε ένα διαφορετικό κράτος , ήξερε πριν από σαράντα χρόνια για τα φύλλα της καρυδιάς ότι έχουν θεραπευτικές ιδιότητες στο έκζεμα .
Αμέσως όταν πήγα στο σπίτι , είπα στον πεθερό μου που θα πήγαινε στο χωριό στην Καρδίτσα , να βρει φύλλα καρυδιάς και να μου φέρει .
¨Όταν ο πεθερός μου βρήκε τα φύλλα της καρυδιάς και μου τα έφερε , αμέσως άρχισα την θεραπεία...Έβραζα μπόλικα φύλλα μέσα σε μια κατσαρόλα και μετά έχυνα το ζουμί τους μέσα σε μια λεκάνη και αφού το άφηνα να κρυώσει λίγο και να είναι σε μια θερμοκρασία περίπου σαράντα βαθμών έβαζα μέσα τα πόδια μου και τα άφηνα για δέκα λεπτά...( Δεν έβαλα φύλλα ροδακινιάς και πικροδάφνης γιατί ξέχασε να μου φέρει ) Αυτό το έκανα πέντε φορές...Αμέσως τα σπυράκια και τα εξανθήματα φύγανε και δεν βγήκανε ξανά μέχρι σήμερα...Για να είμαι και ειλικρινής πήγαινα και έβαζα και τα πόδια μου στην θάλασσα όπως μου είπε και ο πρώτος δερματολόγος που επισκέφτηκα .
Τώρα δεν έχω κανένα πρόβλημα με το έκζεμα και πιστεύω να μην μου ξαναεμφανιστεί ..
Τα φύλλα της καρυδιάς είναι θαυματουργά και το κυριότερο από όλα είναι μια τελείως φυτική φυσική συνταγή , ανέξοδη , ακίνδυνη , με χωρίς καθόλου παρενέργειες .
Δοκιμάστε και εσείς τα φύλλα καρυδιάς άμα θέλετε , και ίσως είναι καλύτερα μαζί με τα φύλλα της ροδακινιάς και της πικροδάφνης για ένα οξύ και μεγαλύτερο πρόβλημα...εγώ όμως και σκέτα που τα δοκίμασα έλυσα το πρόβλημα μου .
Μάλιστα επειδή θα χαιρόμουν πολύ αν μάθαινα ότι Θεραπευτήκατε με αυτή την συνταγή ή θέλετε να με ρωτήσετε κάτι , γράψτε μου στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση ****************
Λοιπόν σας ευχαριστώ πολύ που διαβάσατε το κείμενο μου και σας εύχομαι ταχεία ανάρρωση .

nikolaras
09-08-10, 17:17
http://i27.photobucket.com/albums/c152/karameta/_1875C1.jpg
Πολυτρίχι, αδίαντος.
Αντρες ξεχάστε τη φαλάκρα !!!!
Θαυματουργό ρόφημα από τα φύλλα του, πίνεται σαν αφέψημα 3 κούπες τη μέρα.

kyriakosfo
26-03-11, 10:54
thank you!

aek1954
06-04-11, 11:49
poly kalo alla prepei na vgoun apo mesa ta post

LILITSA
08-05-12, 18:01
πολυ ενδιαφέρον!!!!!

theo123
14-07-13, 09:15
kabouk
συγχαριτήρια για την καλή δουλειά σου

mara_pap
25-04-14, 18:54
Πού μπορούμε να βρουμε τέτοια φυτωρια αθηνα (http://www.horomidis.gr);